23 Ocak 2014

Kitap Yorumu: İki Aşk Arasında || Molly McAdams (Taking Chances #1)






Taking Chances
Molly McAdams

Tür: Aşk, Aşk Üçgeni, Dram, Yeni Yetişkin
Sayfa: 432
Goodreads puanı: 3.96
Seri: Taking Chances 1
Çıkış: 2012
TR: Apendos
Puanım:

Konusu (Spoiler)
Harper 17 yıl boyunca sevgisiz bir asker babayla askerler arsında yaşadıktan sonra üniversiteye kendi kimliğini bulmaya gider. Orada okulun ilk haftasında oda arkadaşının abisi Chase'den etkilenir ancak tam bir kötü çocuk olduğu için ondan uzak durması gerektiğini biliyordur. Daha sonra Chase'in arkadaşı olan Brandon ile çıkmaya başlar. Ancak o da tam iyi çocuk sayılmıyordur, çünkü yeraltı dövüş etkinliklerinde yer alıyordur. Harper ilk andan beri Chase'den de oldukça etkilenmiştir. Brandon ile çıkarken Chase de aşık olur ve bir hafta sonu Brandon ailesinin yanındayken Chase ile sevişir ve hamile kalır. Chase ile mutlu bir süre geçirdikten sonra Chase’in bir trafik kazasında ölmesi ile yıkılan Harper'ı hayata tekrar döndürme işi Brandon'a düşecektir.

Yorum (spoiler)

Taking Chances'i geçen sene okumuştum ve kısmen kanser olmuştum. Böyle pat diye olaya giriyorum ancak öyle sinir olmuştum ki... Bana okutmamalı böyle kitaplar. :D

Kitap beni hem kahkahalarla güldürdü hem de ağlattı, 3-5 defa da fırlatıp atma isteği uyandırdı. Kitabın %30'unu okuduğumda bitmesine hazırdım. Gereğinden fazla uzun olduğunu düşünüyorum. Detaylar detaylar, gereksiz eski friendzoned arkadaşlar... Ayrıca aşk üçgenlerinden nefret ediyorum. Harbi nefret ediyorum, bir insanın iki kişiye karar veremeyecek derece aşık olmasını anlayamıyorum. :D Not edelim bunu da deli gibi Anita Blake okuyan ben diyorum. zazazazazaza.

Kitabın ilk başında Alacakaranlık akımından etkilendiği hissine de kapıldım; yeni okul, bakışmalar, kızın güzelliğinden haberdar olmaması, daha önce öpüşmemiş bile olması… ama bu his hemen dağıldı. Kitabın sonu da gene bana biraz seriyi anımsattı.

Kitabın genelinde o kadar çok “seni seviyorum” geçti ki bu beni kitaptan soğuttu. Üstelik bir aşk üçgeni olduğu için kızımız her iki erkeğe de bunu söylüyor, erkeklerde ona. Sıkıntıdan bayılmamak elde değil. Benden iyi bir romans/aşk okuyucusu olmaz, gelemiyorum böyle şeylere. Dayayın bana fantastiği, distopyayı; mümkünse ikisini de aynı anda. :D

Kitapta kesinlikle karamsarlık yok. Dram var mı var ama saf bir Pollyanna ile karşı karşıyayız. Kimseye küs kalamıyor, herkes affedilmeli. Bu his kitabın her anına da yansımıştı. 17 yıl boyunca ona sevgisiz davranan, Efendim diye hitap ettiği babası bile finalde gelip kendini affettiriyordu. Çok fazla mutlu son vardı. Adeta peri masalı. Chase’in ölümü ise adeta bir şoktu. İki erkekten birinin gitmesini bekliyordum ama bunun yasadışı dövüşlerin birinde Brandon olacağını düşünmüştüm. Brandon’un ise mükemmel bir sevgili, baba, eş olması ise beni boğdu. Yasadışı dövüş olayları bunu biraz karalasa da ailesi için bunu da bıraktı ve olay iyice yapay bir hale geldi.

“Benim bir parçam da seni daima sevecek, ama şansımı seninle deneyemem, Chase. Bir gün beni terk edeceksin ve gittiğinde bu beni öldürecek.”


Chase öldükten sonra her şey o kadar mutlu oldu ki, bu beni bu ikiliden soğuttu. Chase’in ailesi bile Brandon’a karşı bir burukluk beslemiyordu. Adeta Chase ortalıktan kaybolunca herkes rahatlamıştı, tabii yas tuttular ama kısa süreli ve inandırıcı gelmedi. Chase... Ah, Chase... Brandon yerine sen olmalıydın.

Aşk üçgenlerini seviyorsanız kesinlikle okuyun ama benim gibi sevmiyorsanız elleşmeyin derim. :D Harper'ın Pollyanna halleri ve salaklıkları size kitabı fırlattırabilir. Fırlattırmalı da. Chase ve Brandon bu kız da ne buluyorsa artık. B kelimesi kötü çocukları çekiyor sanırım. Türkiyeye gelin annem. :D

Kitabın kapağı da manidar değil mi ama? Olayı bence oldukça iyi özetliyor.

Taking Chances'in aslında bir de Chase'in bakış açısından anlatılan kitabı var ancak biz onun nasıl bittiğini biliyoruz değil mi? T_T

Çıkardığım ders: Gönlün ilk kime kayıyorsa ona git, Brandon'u da kendini de üzme, Chase'i de öldürme.

3 yorum:

  1. Ben teşekkür ederim. Aşk üçgeni boğuyor beni, kimi seveceğiz onu da bilemiyoruz. Uzak durmak en iyisi. Ya da bir menage olsunlar mutsuz olan olmasın -_-

    YanıtlaSil
  2. Ayşe Gül23.1.14

    Bence de. Başta biraz olabilir. O gerginlikte hoşuma gidiyor ama sonra mutlaka tek kişiyi sevmeli. Yoksa psikolojim bozuluyor gerçekten

    YanıtlaSil
  3. Ayşe Gül29.1.14

    Daha geçen gün okusam mı acaba diye düşünüp yok beni bu aşk üçgenleri fena yapıyor diye okumaktan vazgeçtiğim kitap. Deli oluyırum ben de. Yani bir insanın kalbinde iki kişiye birden yer olamaz ki. Ya birini seversin, ya da ikisinden de çok hoşlanırsın. I-ııh olmaz bu. Kafalarını birbirine vurduracaksın böyle karakterlerin. Yorum için teşekkürler :)

    YanıtlaSil