13 Ekim 2016

Kitap Yorumu: Ölülerle Konuşmak || Harry Bingham


Tür: Polisiye, gizem
Sayfa:331
GR puanı: 3.74
Seri: Fiona Griffiths 1/5
Puanım:
Dedektif Fiona Griffiths'in ilk cinayet vakası tüyler ürperticidir; bir kadın ve altı yaşındaki kızı köhne bir dairede vahşice öldürülmüştür. Tek ipucu ölü bir işadamının olay yerinde bulunan banka kartıdır.

Fiona kendini mesleğine adamış, son derece zeki bir polistir fakat gözler önüne sermekten hoşlanmadığı başka yanları da vardır. Özgeçmişindeki iki yıllık boşlukla bağlantılıdır bu; ağlayamamasıyla ve cesetlere duyduğu şaşırtıcı yakınlıkla.
Fiona geçmişini ardında bırakma derdindedir fakat cinayetler vahşileştikçe o da merhametsiz bir şekilde zihninin karanlık köşelerine sürüklenir, üstelik orada başka bir ölü kız daha vardır: Kendisi.



Ölülerle Konuşmak epey ilginç bir kitap. Öyle New York, Londra gibi bir yerde değil, muhtemelen daha önce duymamış olabileceğiniz bir ilde geçiyor: Cardiff. Üstelik ufak tefek kadın bir dedektif baş rolde. Hem de kendisinin sağlık geçmişi var. Ölülere bir yakınlığı. Bazen matematik sorununu andıran yaklaşımları. Avının peşine tazı gibi takılan bir tavrı. Bu karakteri sevmemin en büyük nedeni aklının çalışma şekline yetişemiyor oluşum. Bence ona yetişmek herkesin harcı da değil.

Öldürülen bir anne ve kızla başlıyoruz kitaba. Karakterimiz Fiona Kıdemsiz bir dedektif. Öyle pat diye soruşturmaya dahil de edilmiyor. Savaşmak zorunda kalıyor. Zaten şöyle bir baktığınızda hayatı hep savaşmakla geçmiş. Bu anne ve kızın neden öldürüldüğü, Cardiff'in zenginlerinin ne pis işler çevirdiğini açığa çıkarmak onun için bir onur meselesi de oluyor.

Üstelik pek kendisi fark etmese de kocaman da bir yüreği var. Normal biri değil, evet, ama bu özelliği onu daha çekici yapıyor. Zaten yazar da nerede kavrama aykırı düşen bir özellik varsa, onu bu kitaba taşıdığını belirtmiş. Beni en çok şaşırtan özellik ise polis memurlarına silah verilmemesi oldu. Televizyondan gördüğümüz kadarıyla, dedektifinden tut en kıdemsiz polisin bile (trafik polisi hariç belki?) silahı olur, savurur durur. Ama bu kitapta öyle değil. İngiltere'de böyle şeyler özel takımlar tarafından hallediliyormuş. Polislerin aşırı güç kullanmasına karşı bir önlem. Amerika belki de bunu kendi yasalarına da geçirmeli?

Sonuç olarak okuması biraz uzun süren bir kitap ama epey eğlenceli. Hele Fiona'nın bazen her şeyi matematik problemi gibi irdeleyip tepki vermesi beni yer yer çok eğlendirdi. Size de öneririm.

Beğendiniz mi? Paylaşın! :)

0 Yorumcuk:

Yorum Gönder